بهناز رهبر – نیومارکت | یک نظام سلامت متعادل باید همزمان به دو نیاز پاسخ دهد: ظرفیت امروز و پایداری فردا. از تختهای مراقبت طولانیمدت برای سالمندان تا دسترسی اولیه به پزشک خانواده، هر دو بخش بخشی از یک زنجیرهاند که اگر یکی از آنها دچار کمبود شود، کل سیستم تحت فشار قرار میگیرد. در استانی مانند انتاریو که هم با رشد جمعیت روبهروست و هم با افزایش سریع جمعیت سالمند، هر تصمیم در حوزه سلامت بهطور مستقیم به این تعادل گره میخورد.
در ماه فوریه، دولت انتاریو از دو مسیر همزمان برای تقویت سیستم سلامت خبر داد، یکی گسترش نیروی کار در مراقبتهای اولیه و دیگری توسعه ظرفیت مراکز مراقبت طولانیمدت. این اقدامات در ظاهر پاسخی به فشارهای موجود بر سیستم به نظر میرسند، اما در کنار هم یک پرسش جدی را نیز مطرح میکنند: آیا این تصمیمها بخشی از یک راهبرد منسجم هستند یا واکنشی به بحرانی که از پیش شکل گرفته است.
در ۹ فوریه، دولت اعلام کرد ۳۰ میلیون دلار برای تقویت نیروی کار مراقبتهای اولیه اختصاص میدهد. این سرمایهگذاری بخشی از برنامه گستردهتر ۲.۱ میلیارد دلاری است که هدف آن اتصال همه ساکنان انتاریو به خدمات اولیه تا سال ۲۰۲۹ عنوان شده است. این بودجه قرار است بیش از ۱۴۰۰ پرستار را برای ورود به این حوزه آموزش دهد، ظرفیتهای جدیدی برای پرستاران متخصص ایجاد کند و تعداد دستیاران پزشک را افزایش دهد.
سیلویا جونز، معاون نخستوزیر و وزیر بهداشت انتاریو، این اقدام را گامی مستقیم در جهت تقویت سیستم توصیف میکند:
«دولت ما به اقدامات قاطع برای حفاظت از نیروی کار درمانی انتاریو ادامه میدهد، هم برای امروز و هم برای سالهای آینده. با افزایش تعداد پرستاران متخصص و دستیاران پزشک و ارتقای مهارت پرستاران، یک گام دیگر به هدف دسترسی همه به مراقبتهای اولیه نزدیک میشویم».
در همین راستا، دولت تلاش کرده این سرمایهگذاری را در قالبی گستردهتر تعریف کند. برنامه ارتقای مهارت پرستاران ثبتشده که برای ورود به مراقبتهای اولیه طراحی شده، یک دوره ۱۲ هفتهای است که در پایان به شرکتکنندگان گواهی ارائه میدهد و آنها را برای فعالیت مستقیم در این حوزه آماده میکند. همزمان، از زمان آغاز برنامه ۲.۱ میلیارد دلاری مراقبتهای اولیه، بیش از ۲۷۵ هزار نفر به یک ارائهدهنده خدمات درمانی اولیه متصل شدهاند و استان در مسیر دستیابی به هدف اتصال همه ساکنان به این خدمات تا سال ۲۰۲۹ قرار دارد.
این اقدامات بخشی از یک برنامه گستردهتر برای توسعه نیروی کار درمانی نیز هست. دولت اعلام کرده که با افزودن ۳۴۰ ظرفیت در دورههای پزشکی عمومی و ۵۵۱ موقعیت تخصصی تا سالهای ۲۰۲۸ تا ۲۰۲۹، بزرگترین گسترش آموزش پزشکی در بیش از یک دهه گذشته را اجرا میکند. در همین حال، پرستاران متخصص با اختیارات گستردهتری وارد سیستم شدهاند و میتوانند طیف وسیعتری از خدمات تشخیصی و درمانی را ارائه دهند، نقشی که آنها را به یکی از ارکان اصلی مراقبتهای اولیه تبدیل کرده است.
در کنار این، دولت به افزایش کلی نیروی کار درمانی نیز اشاره میکند و میگوید از سال ۲۰۱۸ تاکنون بیش از ۱۰۰ هزار پرستار و نزدیک به ۲۰ هزار پزشک به سیستم اضافه شدهاند. همچنین اقداماتی برای جذب نیرو از خارج از کشور انجام شده و تنها در سال ۲۰۲۵، بیش از ۱۷۰۰ پرستار و بیش از ۴۵۰ پزشک از ایالات متحده به انتاریو آمدهاند. این مسیر با سرمایهگذاریهای قبلی نیز تقویت شده، از جمله اختصاص ۵۶.۸ میلیون دلار در سال ۲۰۲۵ برای آموزش ۲۲۰۰ پرستار دیگر در سراسر استان.
این برنامه آموزشی که قرار است از طریق همکاری با مؤسساتی مانند Conestoga College, Lakehead University, Trent University و Western University اجرا شود، یک دوره ۱۲ هفتهای است که مهارتهایی مانند مدیریت بیماریهای مزمن، غربالگری سرطان، مراقبت مادر و کودک و واکسیناسیون را پوشش میدهد. هدف از این اقدام، افزایش ظرفیت سیستم و آزاد کردن زمان پزشکان خانواده برای تمرکز بر بیماران پیچیدهتر است.
در کنار این اظهارات، دولت تأکید دارد که این برنامههای آموزشی نهتنها ظرفیت سیستم را افزایش میدهند، بلکه به پزشکان اجازه میدهند زمان بیشتری را صرف بیماران پیچیدهتر کنند. دورههای آموزشی طراحیشده نیز دقیقاً بر همین نیازها تمرکز دارند، از مدیریت بیماریهای مزمن گرفته تا مراقبتهای پیشگیرانه. با این حال، پرسش اینجاست که آیا این افزایش ظرفیت با سرعت نیازهای واقعی جامعه همخوانی دارد یا نه. در سالهای اخیر، دسترسی به پزشک خانواده به یکی از چالشهای اصلی سیستم سلامت تبدیل شده و بسیاری از خانوادهها همچنان خارج از این شبکه باقی ماندهاند.
یک روز بعد، در ۱۰ فوریه، دولت اعلام کرد که بازسازی مرکز سالمندان IOOF در بری آغاز شده است. پروژهای که ۱۳۰ تخت جدید و بهروزشده به ظرفیت مراقبت طولانیمدت اضافه میکند و این مرکز را به یک مجموعه ۲۲۶ تختی تبدیل خواهد کرد. این توسعه بخشی از برنامه گستردهتر دولت برای ایجاد ۵۸ هزار تخت جدید یا بازسازیشده در سراسر استان است. ناتالیا کوسندوا-باشتا، وزیر مراقبتهای طولانیمدت، این پروژه را یک نقطه عطف توصیف میکند: «دولت ما با ساخت مراکز بیشتر، استخدام نیروی انسانی و سرمایهگذاریهای تاریخی، در حال بهبود سیستم مراقبتهای طولانیمدت است. امروز یک نقطه عطف مهم برای بری است و پس از تکمیل پروژه، ۱۳۰ نفر از ساکنان یک خانه جدید خواهند داشت که میتوانند مراقبتی را که نیاز دارند، در زمان مناسب دریافت کنند».
این مرکز با طراحی جدید خود، تلاش میکند محیطی انسانیتر برای سالمندان ایجاد کند؛ فضاهایی کوچکتر، نزدیکتر به زندگی روزمره، با خدماتی که در همان محل در دسترس باشند. دولت همچنین این پروژه را بخشی از یک «کمپوس مراقبتی» میداند که قرار است خدمات مختلف درمانی را به هم متصل کند و دسترسی را سادهتر کند. در همین چارچوب، مقامات محلی و مدیران پروژه نیز این سرمایهگذاری را نشانهای از توجه به کیفیت زندگی سالمندان میدانند. به گفته آنها، این توسعه نهتنها ظرفیت را افزایش میدهد، بلکه به ایجاد محیطی پایدارتر و انسانیتر برای مراقبت از سالمندان کمک میکند.
با این حال، مانند بخش مراقبتهای اولیه، سؤال اصلی اینجا هم درباره سرعت و مقیاس است. نیاز به تختهای مراقبت طولانیمدت سالهاست که از عرضه پیشی گرفته و بسیاری از خانوادهها با صفهای انتظار طولانی روبهرو هستند. اضافه شدن ۱۳۰ تخت، هرچند مهم، اما تنها بخشی از یک نیاز بسیار بزرگتر را پوشش میدهد. این دو سرمایهگذاری، در کنار هم، تصویری از یک دولت ارائه میدهند که تلاش میکند همزمان به چند نقطه فشار در سیستم پاسخ دهد. از یک سو، افزایش نیروی کار برای بهبود دسترسی اولیه و از سوی دیگر، گسترش ظرفیت برای پاسخ به نیازهای سالمندان.
در همین راستا، شارمین ویلیامز، نماینده برمپتون سنتر، درباره سرمایهگذاری در مراقبتهای اولیه میگوید: «این سرمایهگذاری ۳۰ میلیون دلاری درباره تقویت مراقبتهای اولیه در جایی است که بیشترین اهمیت را دارد، در دل جوامع و نزدیک به محل زندگی مردم».
اما آنچه این تصویر را پیچیدهتر میکند، این است که هر دو اقدام بیشتر شبیه پاسخ به فشارهای موجود هستند تا نتیجه یک بازطراحی اساسی. سیستم سلامت انتاریو سالهاست که با کمبود نیرو، ظرفیت محدود و تقاضای رو به رشد مواجه است، و این نوع سرمایهگذاریها، هرچند ضروری، اغلب پس از شکلگیری بحرانها انجام میشوند. در نهایت، این دو پروژه را میتوان نشانهای از حرکت در مسیر درست دانست. تلاشی برای افزایش ظرفیت، بهبود دسترسی و پاسخ به نیازهای واقعی جامعه. اما این اقدامات بهتنهایی کافی نیستند.
مسئله اصلی، نحوه اتصال این سرمایهگذاریها به یکدیگر است. اگر توسعه نیروی کار و گسترش زیرساختها به یک راهبرد هماهنگ تبدیل نشوند، خطر آن وجود دارد که سیستم همچنان در حالت واکنشی باقی بماند. برای استانی که با فشار مداوم بر خدمات درمانی روبهرو است، موفقیت نه در تعداد پروژهها، بلکه در توانایی ایجاد یک سیستم پایدار و پیشبینیپذیر تعریف میشود. آینده نظام سلامت انتاریو به این بستگی دارد که آیا این سرمایهگذاریها میتوانند به یک ساختار منسجم تبدیل شوند یا نه، ساختاری که نه فقط امروز را مدیریت کند، بلکه برای فردا نیز آماده باشد.
Local Journalism Initiative Reporter
